Showing posts with label ಕಿಂಕಿಣಿ. Show all posts
Showing posts with label ಕಿಂಕಿಣಿ. Show all posts

ಮಂಜಿನ ಅವತಾರ

ಮಾಗಿಯ ಬಿಳಿಮಂಜು ಹಿಟ್ಟಿನ ಸೋನೆಯಂತೆ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ಆಕಾಶ ಮುಸುಗುಹಾಕಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಿದೆ; ಒಂದೇ ಮಾರು ದೂರದಲ್ಲಿ ಸರೋವರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ!
ಕಿರುಗೊಳ ಅನಂತ ಕಡಲಾಗಿದೆ!
ತಿರೆಯ ಮೇಲೆ ಕನಸಿನ ಪರದೆ ಬಿದ್ದಿದೆ.
ಈ ಮಾಗಿಯ ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ನೀನೂ ಬಾನಿನಂತೆ ಮಂಜಿನ ಮುಸುಗು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸುಳಿದಾಡುತಿರುವೆಯೇನು? ಇಲ್ಲದಿರೆ ನನಗೇತಕೆ ಈ ನಿನ್ನ ಹುಚ್ಚು?

ಪುಸ್ತಕ: ಕಿಂಕಿಣಿ

ನನ್ನ ದೊರೆಯೆ, ಬಾ ನನ್ನೆದೆಗೆ

ತೊಳೆದಿಟ್ಟ ನೀಲಿಯ ಗಾಜಿನಂದದಿ ಬಾನು ಮೇರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹಬ್ಬಿದೆ.
ನಟ್ಟನಡುವೆ ತಿಳಿಬೆಳುದಿಂಗಳನು ಸೂಸಿ ಚೆಲುವಿನರಸಾಗಿ ತಿಂಗಳು ಮೆರೆಯುತ್ತಿದೆ.
ಬೆಳ್ದಿಂಗಳ ಸೋನೆಯಿಂದ ತಿರೆಯೆಲ್ಲ ತೊಯ್ದು ಹೋಗಿದೆ; ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದೆ ಜಗತ್ತು.
ಶೀತಲ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಜ್ಯೋತಿಯಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ನಾಚಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದಂತಿವೆ.
ಎಲ್ಲ ನೀರವ; ಎಲ್ಲ ನಿಶ್ಚಲ.
ಕಾಡಿಗೆ ನಿದ್ದೆ; ನಾಡಿಗೆ ನಿದ್ದೆ; ಬೆಟ್ಟಕೆ ನಿದ್ದೆ; ಕೊಳಕ್ಕೆ ನಿದ್ದೆ.
ನಿನ್ನ ಬರವನೆ ಹಾರೈಸಿ ನಾನೊಬ್ಬಳೆ ಎಚ್ಚತ್ತಿರುವೆ.
ಬಾ ನನ್ನ ದೊರೆಯೆ, ಬಾ ನನ್ನೆದೆಗೆ.
ನೀನಿರದಿರೆ ಸೊಬಗು ಸುಡುಗಾಡಲ್ತೆ?
ನೀನು ಬರೆ ಸುಡುಗಾಡು ಸೊಬಗುವೀಡಲ್ತೆ?
ನಾಡಿನ ನಿದ್ದೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೈತಹ ಮುನ್ನ, ಕಾಡು ಬೆಟ್ಟಗಳಂತೆ ನಾನೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚುವ ಮುನ್ನ, ಸರೋವರದ ಮೂರ್ಛೆ ನನ್ನನು ಆವರಿಸುವ ಮುನ್ನ, ಬೆಳ್ದಿಂಗಳು ಬಾಡುವ ಮುನ್ನ, ನನ್ನ ದೊರೆಯೆ, ಬಾ ನನ್ನೆದೆಗೆ!

ಪುಸ್ತಕ: ಕಿಂಕಿಣಿ

ಒಡನಾಡಿ

ಬಿಟ್ಟ ಬಟ್ಟೆಯ ದಾರಿಹೋಕನೆ, ನೀನೆನ್ನ ಬಳಿಯೊಳಿರುವನ್ನೆವರಂ ನನಗೆ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ; ನೀನೆನ್ನ ಕೂಡೆ ಬರುವನ್ನೆವರಂ ನನಗಿನಿತು ಅಳುಕಿಲ್ಲ; ನೆಚ್ಚನೀಯುತ ನೀನು ನುಡಿಯುತಿರುವನ್ನೆವರಂ ನನಗೆ ಬಳಲಿಕೆಯಿಲ್ಲ. ನಡೆಯುವೆನು; ಮುಂಬರಿವೆನು; ನಿನ್ನನು ನೆಚ್ಚಿ ದಾರಿಸಾಗಿಸುವೆನು.
ದಾರಿಯ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲ; ಸೇರುವ ಗುರಿಯ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಪರಿಚಯವೊಂದೆ ನನಗೆಲ್ಲದರ ಪರಿಚಯ.
ಕಡಿದಾದ ಬೆಟ್ಟಗಳಿರೆ ಕೈಹಿಡಿದು ಮೇಲೇರಿಸು. ಆಳವಾದ ಕಂದರಗಳಿರೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೆಳಗಿಳಿಸು. ಮುಳ್ಳು ಕೆಸರುಗಳಿರೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ದಾಟಿಸು. ಮರುಭೂಮಿಗಳಿರೆ ಹಾಡಿ ಹುರಿದುಂಬಿಸು.
ಯಾರೂ ತುಳಿಯದ ಹಾದಿಯಲಿ ತವರೂರಿಗೆ ಹೊರಟಿರುವೆನು. ನನ್ನದು ಸಿಡಿಲು ಮಿಂಚುಗಳ ಹಾದಿ. ಬೇಡವೆಂಬರೆ ಹಲರು; ನುಗ್ಗು ಎಂಬರು ಎಲ್ಲಿಯೊ ಕೆಲರು.
ಒಂಟಿಗರ ಸಂಗಡಿಗನೆ, ಸಾಹಸಿಗಳೊಡನಾಡಿಯೆ, ಕೈಹಿಡಿದು ಕಡೆಹಾಯಿಸೆನ್ನ.

ಪುಸ್ತಕ: ಕಿಂಕಿಣಿ

ಮುಗುಳುನಗೆಯೆಲ್ಲಿ?

ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಬೈಗಿನವರೆಗೂ ಆಟವಾಡಿ ಕುಣಿದು, ದಣಿದು, ಸಂಜೆಗತ್ತಲಿಳಿದು ಬರಲು, ನಾನು ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ಮರಳಿದಾಗ ನೀನೇನು ಕೇಳುವೆ?
ಸಾಲವೆನಿತಾಯಿತೆಂದು ಕೇಳುವೆಯೇನು?
ಸಂಪಾದನೆ ಎನಿತೆಂದು ಕೇಳುವೆಯೇನು?
ಬಟ್ಟೆಯೇಕೆ ಹರಿಯಿತೆಂದು ಕೇಳುವೆಯೇನು?
ಮೈಯೆಲ್ಲ ಮಣ್ಣಾಯಿತೇಕೆಂಬೆಯೇನು?
ಪುಣ್ಯಪಾಪಗಳ ಆಯವ್ಯಯವ ಕೇಳುವೆಯೇನು?
ಇಲ್ಲ, ಎಂದಿಗೂ ಇಲ್ಲ!
ನಾನು ನಗದಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ನೀನು ಕೇಳುವೆ: “ಮಗುವೆ, ಬೆಳಗಾಗ ನೀನು ಆಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಮೊಗದ ಮೇಲೆ ನಾ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ತೊಡಿಸಿದ ಆ ಚೆಲುವಿನ ಮುಗುಳುನಗೆಯೆಲ್ಲಿ?”
ಅದಕಾಗಿಯೆ, ಆಟದಲಿ ಎಲ್ಲವನು ತೊರೆದಿರುವ ನಾನು, ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ಮುತ್ತಿನ ಮುಗುಳುನಗೆಯನು ಮಾತ್ರ ಮೊಗದಿಂದುರುಳದಂತೆ ಬಿಡದೆ ಹಿಡಿದಿರುವೆನು.

ಪುಸ್ತಕ: ಕಿಂಕಿಣಿ

ಸದಸ್ಯ ನಿರಪೇಕ್ಷಣೀಯ

ಜನ ನೋಡದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಾಡಿನ ಮೂಲೆಯ ಒಂದು ಕಿರುಹೊದರಿನಲಿ ಮೂಡಿ, ತೆಂಗಾಳಿಯಲಿ ತಳಿರ ಹಿಂದೆ ಬಳುಕಿ ನಲಿದು, ನಾಚುವ ಚೆನ್ನೆಯ ಚೆಲ್ವಿನ ಕೆನ್ನೆಯಲಿ ಸುಳಿವ ಬೆಳ್ಗೆಂಪಿನ ಬಣ್ಣದ ಹೂವಿನಂತೆ ನಮ್ರ ಗರ್ವದಿಂದ ಬಾಳುವುದನು ನನಗೆ ಕಲಿಸು, ಓ ಸೌಂದರ್ಯ ಯೋಗಿ!
ಮಹತ್ತಾದ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಶ್ರೇಣಿಗಳ ಅಜ್ಞಾತ ಶಿಖರವೊಂದರಲಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಿಂತಿರುವ ಕರಿಯ ಹೆಬ್ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ, ಬಿತ್ತರದ ಬಾನಿಗೆದುರಾಗಿ, ಮಹಾ ವಿಶ್ವಸಮ್ಮುಖದಲಿ ಕಾಳೊಂದನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಎಡೆಬಿಡದೆ ದುಡಿಯುತ್ತ ಹರಿಯುವ ಸಣ್ಣ ಇರುವೆಯೊಂದರಂತೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕೆಲಸಮಾಡುವುದನು ನನಗೆ ಕಲಿಸು, ಓ ಕರ್ಮಯೋಗಿ!
ಮಲೆನಾಡಿನ ನಿರ್ಜನ ನೀರವ ವಸಂತ ವನಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಭಾತ ಸಮಯದಲಿ ಹೆಮ್ಮರವೊಂದರ ನಡುನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಸುಮನೋಹರವಾಗಿ ರಾಗಾಲಾಪನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಗಾನಗೈಯುವ ಕಾಜಾಣ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಸದಸ್ಯ ನಿರಪೇಕ್ಷಣೀಯವಾದ ಆತ್ಮಾನಂದದಿಂದ ಹಾಡುವುದನು ಕಲಿಸೆನಗೆ, ಓ ಸ್ವರಯೋಗಿ!
ಶ್ರೀರಾಮಚಂದ್ರನ ಮಹಾಸೇತು ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಹಿಗ್ಗಿದ ಪುಟ್ಟ ಅಳಿಲಿನ ಹೃದಯದ ಮಹಾನ್‌ಮಹಿಮೆಯನು ನನಗೆ ಕಲಿಸು, ಓ ಯೋಗೀಂದ್ರ ಯೋಗಿ!

ಪುಸ್ತಕ: ಕಿಂಕಿಣಿ

ಜನ್ಮಾಂತರ

ನಿನ್ನೊಡಗೂಡಿ ನಾನೆಂದು ಪಯಣ ಹೊರಟೆನೊ ನಾನರಿಯೆ; ಯಾವ ಕಜ್ಜವ ಕೈಗೂಡಿಸಲು ಹೊರಟೆನೊ ನಾನರಿಯೆ. ನಿನ್ನೊಡನೆ ಎನಿತು ಊರು ಹಳ್ಳಿಗಳನು ದಾಂಟಿ ಬಂದೆನೊ ನಾನರಿಯೆ. ಎಲ್ಲವನು ಮರೆತಿರುವೆನು.
ದಾರಿಯೊಳು ಆರಾರ ಗೆಳೆತನವ ಬೆಳೆಸಿ, ಆರಾರನೊಲಿದು, ಆರಾರಿಗೆ ಆವಾವ ಹಾಡುಗಳನು ಹಾಡಿದೆನೊ, ಒಂದನೂ ನಾನರಿಯೆ. ಎಲ್ಲವನು ಮರೆತಿರುವೆನು.
ಅಂತೂ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಬಹುದೂರ ನಡೆದು ಬಂದಿರಬೇಕು. ಪಯಣದಲಿ ನಿಡುದಾರಿ ಕಳೆದಿರಬೇಕು.
ಪಯಣದಲಿ ಎನಿತು ಹಗಲಿರುಳುಗಳು ಹೊಳೆದಳಿದು ಹೋದುವೊ ನಾನರಿಯೆ.
ಏಕೆಂದರೆ, ದಾರಿಯೆಡೆ ಬಳಲಿ ಮಲಗಿರಲು, ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ನೋಟಗಳೆಲ್ಲ ಕನಸಿನಲಿ ಸುಳಿಯುವುವು; ಹಿಂದೆ ಹಾಡಿದ ಹಾಡುಗಳೆಲ್ಲ ಮರಳಿ ಮೊರೆಯುವುವು. ಮರೆತ ಮೊಗಗಳು ಮರಳಿ ಮೈದೋರುವುವು.
ನೀನೇಕೆ ಮೌನವಾಗಿರುವೆ; ನೀನೂ ನನ್ನಂತೆ ಎಲ್ಲವನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿಹೆಯೇನು?

ಪುಸ್ತಕ: ಕಿಂಕಿಣಿ
ಲೇಖಕರು: ಕುವೆಂಪು

ಅಶ್ರು ಅವಿನಶ್ವರ!

ಮಡಿದರವರು, ಹೋದರಿವರು, ಇವನು ಅಳನೇಕೆ? ಎಂದು ಅವರಿವರಾಡಿ ಕೊಂಬರು.
ಅಕ್ಕರೆ ಇಲ್ಲದವರು, ಕಂಬನಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಕಲ್ಲೆದೆಯವನು, ಎಂದೆಲ್ಲ ನುಡಿಯುವರು.
ಒಲವಿರುವುದೆನಗೆ, ಕಣ್ಣೀರಿಹುದೆನಗೆ, ಮೆಲ್ಲೆದೆಯಿಹುದೆನಗೆ.
ಕಂಬನಿಯೆಲ್ಲವನು ನನ್ನ ಎದೆದಾವರೆಯೆಲೆಯಲಿ ನಿನಗಾಗಿ ತುಂಬಿರುವೆನು.
ಕಾಲಾನಂತರದಲಿ ಒಂದೊಂದು ಕಂಬನಿಯೂ ಒಂದೊಂದು ಸವಿಗಾನವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲು ಅವುಗಳನೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಚರಣತಲದಲಿ ನಿವೇದಿಸಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುವೆನು.
ಅವರ ಕಂಬನಿಗಳೆಲ್ಲ ನಶ್ವರ; ನಿನ್ನ ಚರಣತಲದಲ್ಲಿ ಗಾನಮಣಿಗಳಾಗಿ ನಲಿಯುವ ನನ್ನ ಅಶ್ರು ಅವಿನಶ್ವರ!

ಪುಸ್ತಕ: ಕಿಂಕಿಣಿ
ಲೇಖಕರು: ಕುವೆಂಪು